اسلامشهر، قائمیه، خیابان باهنر

بین کوچـــه 10و 12   پلاک 228

دوران دو سالگی، یکی از شیرین‌ترین و در عین حال پرچالش‌ترین مراحل رشد کودک است. کودک در این سن پر از انرژی، کنجکاوی و استقلال‌طلبی است — دقیقاً همان چیزهایی که عکاسی از او را هم دشوار و هم منحصربه‌فرد می‌کنند.

۱. دو ساله‌ها همیشه در حرکت‌اند

هیچ چیز در این سن ثابت نمی‌ماند؛ نه حالت صورت، نه جای ایستادن. عکاس باید آماده باشد هر لحظه با بازی، شوخی و سرعت بالا بهترین زاویه را ثبت کند. اینجا دیگر دستور دادن کار نمی‌کند — باید با کودک همراه شد.

۲. حوصله‌ی کوتاه، توجه زودگذر

کودک دو ساله معمولاً بیش از چند دقیقه نمی‌تواند روی یک موضوع تمرکز کند. بنابراین جلسات طولانی و شلوغ نتیجه‌ی عکس می‌دهند. فضای عکاسی باید ساده، خلوت و پر از فرصت برای مکث و بازی باشد.

۳. وابستگی به والدین

بسیاری از دو ساله‌ها هنوز از جدا شدن حتی کوتاه از والدین مضطرب می‌شوند. در این مواقع، حضور آرامش‌بخش پدر یا مادر در نزدیکی صحنه، بسیار مؤثر است. گاهی لازم است والدین بخشی از بازی یا گفت‌وگو را همراهی کنند تا کودک احساس امنیت کند.

۴. کنترل غیرمستقیم، نه اجبار

در این سن، “نه” گفتن بخشی از کشف استقلال است. هرچه بیشتر اصرار کنیم، کمتر نتیجه می‌گیریم. عکاسی موفق از کودک دو ساله یعنی خلق موقعیت‌هایی که خودش بخواهد در قاب بماند — نه اینکه وادار شود.

۵. پیش‌بینی‌ناپذیری مطلق

ممکن است در طول عکاسی بخندد، بعد بغض کند، بعد بخواهد بخوابد یا دنبال توپش بدود. و این کاملاً طبیعی است. صبر و انعطاف، بزرگ‌ترین ابزار یک عکاس کودک است.